آیا باید نگران خال های بدنم باشم؟

خال‌ها یا همان لکه‌ها (Moles) سطح پوست ضایعات کوچکی در پوست هستند. آنها مجموعه‌ای از ملانوسیت‌ها هستند. ملانوسیت‌ها سلولهای تولیدکننده ملانین هستند. ملانین رنگی است که باعث می‌شود پوست رنگ داشته باشد. اینها معمولاً قهوه‌ای هستند، اما برخی ممکن است بسیار تیره‌تر باشند، در حالی که برخی دیگر دارای رنگ پوست هستند. خال‌ها می‌توانند ناهموار، صاف، بلند شوند و رویش مو داشته باشند. آنها عموماً گرد یا بیضی هستند و لبه‌ای صاف دارند.

اینها می‌توانند از نظر ظاهری و میزان تغییر کنند. بعضی اوقات سرانجام محو یا کم می‌شوند. برخی خال‌ها (Moles) به تغییرات سطح هورمون پاسخ می‌دهند، همانطور که ممکن است در دوران بارداری، بزرگسالی و سن بالاتر رخ دهد. در دوران نوجوانی معمولاً تعداد آنها زیاد می‌شود، در دوران بارداری نیز تیرگی بیشتری پیدا می‌کنند و با افزایش سن به تدریج محو می‌شوند.

اکثر لکه‌ها در طی 30-20 سال اول زندگی یک فرد ظاهر می‌شوند، با این حال ممکن است برخی از آنها هنگام تولد کودک حضور داشته باشند. افراد دارای پوست تیره عموماً نسبت به افرادی که پوست روشن دارند، دارای مولهای کمتری هستند.

حقایقی در مورد خال ها(Moles)

  • بیشتر خال ها ارث هستند.
  • افرادی که در مکانهای آفتابی بزرگ شده‌اند ، نسبت به سایرین با همان نوع پوستی که در مناطقی با تابش نسبتاً کمی در معرض آفتاب زندگی می‌کنند، دارای مولهای بیشتری هستند.
  • لکه‌های خورشید که ممکن است در اثر آفتاب سوختگی شدید ایجاد شود، خال نیستند.
  • اکثریت قریب به اتفاق لکه‌ها بی‌ضرر هستند. در موارد نادر، آنها می‌توانند به یک نوع تهاجمی از سرطان پوست بنام ملانوم بدخیم تبدیل شوند.
  • اگر خال (Moles) دارید، برای تغییر در بافت و ظاهر باید مرتباً آنها را چک کنید.

حقایقی در مورد خال ها(Moles)

انواع متداول

افراد سالخورده تمایل بیشتر به کراتوز سبورئیک دارند. اینها خال نیستند؛ ممکن است مانند خال ها (Moles) به نظر برسند. آنها مانند زگیل‌های بلند شده به نظر می‌رسند و می‌توانند خاکستری، قهوه‌ای، زرد یا سیاه باشند و بیشتر در شکم و قفسه سینه یافت می‌شوند.

رفتاری که باید هنگام مشاهده خال (Moles) انجام داد

اکثر اینها بی ضرر هستند و نیازی به درمان ندارند. در صورتي که ملانوما نباشد.

ممکن است خال به چند روش برداشته شود:

  • برداشتن تراش:  ناحیه اطراف لکه بی حس می‌شود، از تیغه کوچکی برای برش در اطراف و زیر خال (Moles) استفاده می‌شود. روشی که معمولاً برای لکه‌های کوچکتر استفاده می‌شود. در این روش نیاز به هیچ بخیه‌ای نیست.
  • جراحی برانگیزگی (بیوپسی خارج از بدن): خال (Moles) به علاوه حاشیه اطراف پوست که سالم است با استفاده دستگاه پانچ بریده می‌شود. در این روش بخیه لازم است.

اگر ملانوما در همان مراحل اولیه تشخیص داده شود، هنگامی که لکه نازک است و از سطح پوست به سمت پایین رشد نکرده و به قسمت‌های دیگر بدن سرایت نکرده است، با استفاده از یک روش جراحی ساده برداشته می‌شود.

اگر در مراحل بعدی تشخیص داده شود، به علاوه مقداری پوست سالم در اطراف آن برداشته می‌شود، به عنوان حاشیه ایمنی. اگر سرطان وارد جریان خون یا سیستم لنفاوی شود و تومورهای دیگر بدن ایجاد شود، بیمار به درمان بیشتری نیاز دارد.

رفتاری که باید هنگام مشاهده خال (Moles) انجام داد

علائم

نمونه‌ای از آنچه که برای یک لکه معمولی در نظر گرفته شده است، لبه ها یکنواخت، خزنده و بدون برآمدگی تلقی می‌شوند.

به طور کلی، لکه‌ها قهوه‌ای هستند. با این حال، آنها می‌توانند در اندازه‌ها، شکل‌ها و رنگ‌های مختلفی به چشم بیایند:

  • شکل: لکه‌ها می‌توانند بیضی شکل و گرد باشند.
  • رنگ: لکه‌ها معمولاً قهوه‌ای ملایم ​​تا تیره، قهوه‌ای مایل به قرمز یا گوشتی هستند.
  • اندازه: خال ها (Moles) می‌توانند از نظر اندازه بسیار متفاوت باشند. آنها می‌توانند یک بازوی کامل را بپوشانند یا به اندازه یک سر کوچک باشند. به طور معمول، آنها کمتر از 6 میلی متر (1/4 اینچ) دارند.

سطح لکه را می‌توان بلند، چروک، صاف باشد. لکه‌ها ممکن است با یک رنگ شروع کنند و صاف باشند، و سپس کمی بلند شوند و رنگ آن روشن شود. برخی ممکن است ساقه کوچکی ایجاد کرده و به تدریج از بین بروند. اغلب، خال ها (Moles) کاملاً از بین می روند.

بیشتر اینها در دوران ابتدایی زندگی، تا حدود 20 سالگی ظاهر می‌شوند، با این حال، می‌توانند تا سنین میانسالی ظاهر شوند.

لکه هایی که بعد از 20 سالگی ظاهر می‌شوند باید به پزشک نشان داده شوند. همچنین اگر لکه روی پوست خارش، احساس سوزش، درد، خونریزی ، پوسته پوسته شده باشد یا به طور ناگهانی در رنگ، ارتفاع، اندازه یا شکل تغییر کند، باید به پزشک مراجعه کنید.

علائم خال ها(Moles)

عوارض

بیشتر خال ها منجر به عوارض نمی‌شوند، اما برخی از آنها می‌توانند سرطانی شوند.

این به ویژه در مورد:

  • مادرزادی: این لکه های بزرگ هستند که مردم با آنها متولد می‌شوند. آنها خطر ابتلا به ملانوم بدخیم، یک نوع تهاجمی و بالقوه کشنده سرطان پوست را در فرد ایجاد می‌کنند.
  • خال هایی که در خانواده ها مشاهده می شوند: بزرگتر از حد معمول هستند و معمولاً ارثی می‌باشند. افراد مبتلا به دیس پلاستیک بیشتر خطر ابتلا به ملانوما بدخیم نسبت به سایر افراد دارند.
  • خال های زیاد در بدن: افرادی که دارای لکه های بی‌شماری هستند، خطر بیشتری برای ابتلا به ملانوما بدخیم دارند.

تشخیص سرطانی بودن

افراد، به ویژه افرادی که خال های بیشماری دارند، برای تغییر در اندازه، رنگ و شکل باید به طور مرتب آنها را چک کنند. در اکثر موارد، تغییرات اینها هیچ چیز نگران کننده نیست، آنها معمولاً به دلیل افزایش خوش خیم سلول‌های رنگدانه در پوست هستند. خوش خیم به معنی غیر سرطانی است.

هنگام مراجعه به پزشک درباره یک لکه، از بیمار خواسته می‌شود که چه زمانی تغییرات را تشخیص داد و اگر سابقه خانوادگی خال و هرگونه عارضه وجود دارد، توضیح دهد.

NICE (موسسه ملی بهداشت و درمان و تعالی بالینی) انگلیس، دارای یک لیست چک هفت نقطه‌ای است که می تواند هنگام ارزیابی خال استفاده کنید:

  • آیا لکه باعث ایجاد درد، خارش یا تغییر احساس می‌شود؟
  • آیا لکه دارای رنگ نامنظم است؟
  • آیا لکه دارای شکل نامنظم است؟
  • آیا لکه به اندازه تغییر کرده است؟
  • آیا مولی 0.28 اینچ (7 میلی متر) در سراسر یا بیشتر است؟
  • آیا لکه لکه است؟
  • آیا لکه لکه و متورم (ملتهب) است؟

اگر تغییرات روی لکه خفیف باشد، پزشک ممکن است از آن عکس بالینی گرفته و ابعاد آن را اندازه گیری کند. از بیمار خواسته می‌شود که پس از چند هفته دوباره مراجعه کند تا ببیند آیا ابعاد تغییر کرده است یا خیر. اگر پزشک گمان کند علائم بدخیمی وجود دارد، بیمار به پزشک متخصص، معمولاً متخصص پوست ارجاع می‌شود.

متخصص پوست یا مو را از بین می‌برد (بیوپسی خارج از بدن) یا می‌گوید که لکه سرطانی نیست. در حالت ایده آل، کل لکه را با یک عمل جراحی برداشته می‌شود. خال های برداشته شده برای علائم تغییرات سلولی به آزمایشگاه فرستاده می‌شوند. اگر نتایج آزمایشگاه با یک ملانومای مشکوک برگردد، ممکن است آزمایش‌های بیشتری انجام شود تا مشخص شود که سرطان شیوع پیدا کرده است یا خیر.

عوارض داشتن خال

محافظت از خود در برابر سرطان پوست

اگر یک خال بخواهد شکل بگیرد، هیچ کاری برای جلوگیری از این کار وجود ندارد. با این حال، با انجام موارد زیر می‌توانید شانس ابتلا به ملانوما بدخیم را کاهش دهید:

  • به طور مرتب لکه های خود را برای هرگونه تغییر بررسی کنید.
  • مقدار زمانی که پوست شما در معرض نور خورشید قرار دارد را محدود کنید.

افرادی که بیش از 50 خال در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ملانوما قرار گیرند. افرادی که خال‌های (Moles)کمتری دارند ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به ملانوما تهاجمی قرار بگیرند. همچنین تعداد خال‌های (Moles) بازوی راست می‌تواند خطر ابتلا به سرطان کشنده پوست را پیش بینی کند.

محافظت از خود در برابر سرطان پوست

سخن پایانی…

خال‌ها (mole)ضایعه کوچکی هستند که از ملانوسیت‌ها تشکیل می‌شوند. لکه های معمولی لبه های یک نواخت و خزنده و بدون برآمدگی هستند. بیشتر در دوران ابتدایی زندگی، تا حدود 20 سالگی ظاهر می‌شوند، با این حال، می‌توانند تا سنین میانسالی هم ظاهر شوند.

[منبع]

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا